*با سلام و درود به مهمانان عزیز و کاربران گرامی وبلاگ#مهرزاد، ضمن عرض ادب و احترام، این صفحه به منظور اطلاع رسانی و برای نشر آگاهی و در جهت غنی سازی می باشد، خواهشمند است، هر گونه پیشنهاد یا انتقاد را به مدیر سایت بفرمایید. کار ما، با لبخند شما، کامل تر می گردد.

قابل توجه علاقمندان و متخصصان حوزه های :

MBA با گرایش مديريت كسب‌وکار هوشمند و تحولگرا،

و

DBA با گرایش نوآوری استراتژیک در کسب‌وکار،

چهل و نهمين همايش فصلی دانش آموختگان سازمان مدیریت صنعتی، با موضوع تاب آوری و بازآفرینی، در 28 تیرماه 1405 با حضور تعدادی از علاقمندان ومتخصصان این حوزه برگزاری شد.

برداشت آزاد از مقاله هوش مصنوعی، 
انقلاب صنعتی بعدی ایران، نمی‌تواند منتظر بماند.
نویسنده: مهدی بستانچی، رئیس شورای هماهنگی شهرک‌های صنعتی ایران،

پس از دوران تاب آوری و در جهت بازآفرینی ایران زمین، هوش مصنوعی، شاید بزرگ‌ترین فرصت صنایع و تجارت ایران برای جهشی اساسی در بهره‌وری و رقابت‌پذیری جهانی از زمان شکل‌گیری صنعت مدرن باشد.
 

هر انقلاب صنعتی، کشورهایی را که زودتر خود را با فناوری‌های جدید تطبیق داده‌اند به پیش رانده و کشورهایی را که دیر اقدام کرده‌اند، از رقابت عقب انداخته است.

موتور بخار انقلاب صنعتی اول را رقم زد، برق پایه‌گذار انقلاب دوم شد، رایانه‌ها و اتوماسیون انقلاب سوم را شکل دادند و فناوری‌های دیجیتال انقلاب صنعتی چهارم را به وجود آوردند.

اکنون جهان وارد مرحله‌ای تازه شده است. انقلابی که نیروی محرک آن هوش است، نه صرفاً ماشین‌آلات،
هوش مصنوعی به یکی از ارزشمندترین ابزارهای تولید در قرن بیست‌ویکم تبدیل شده است.

برای صنعت ایران، این موضوع دیگر یک فناوری آینده نیست، بلکه مسئله‌ای حیاتی برای بقا و حفظ قدرت رقابت در بازارهای جهانی است. حال ببینیم هوش مصنوعی صنعتی چیست؟

بیشتر مردم هوش مصنوعی را با ابزارهایی مانند ChatGPT یا تولید تصویر و متن می‌شناسند، اما این تنها بخش کوچکی از ظرفیت واقعی آن است.

تحول اصلی در کارخانه‌ها، معادن، پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌ها، شبکه‌های حمل‌ونقل و زنجیره‌های تأمین در حال وقوع است. هوش مصنوعی صنعتی می‌تواند:

برنامه تولید را بهینه کند.
میزان تقاضا را پیش‌بینی کند.
مصرف انرژی را کاهش دهد.
موجودی انبار را مدیریت کند.
کنترل کیفیت را با بینایی ماشین انجام دهد.
برنامه تعمیر و نگهداری را هوشمند سازد.
خرابی تجهیزات را پیش از وقوع پیش‌بینی کند.

نتیجه این اقدامات، افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌ها، ارتقای کیفیت، افزایش ایمنی و سودآوری بیشتر است.

هم اکنون صنایع ایران هم‌زمان با چالش هایی مانند تحریم‌ها، کمبود فناوری‌های پیشرفته، فرسودگی تجهیزات، ناترازی انرژی و مدیریت، تورم، اختلال در زنجیره تأمین و نوسانات نرخ ارز روبه‌رو هستند.

در چنین شرایطی، افزایش بهره‌وری دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت است.

هوش مصنوعی از معدود فناوری‌هایی است که می‌تواند بدون افزایش متناسب نیروی انسانی، سرمایه‌گذاری یا مصرف مواد اولیه، بهره‌وری را افزایش دهد.

آیا هوش مصنوعی جای انسان را می‌گیرد؟

یکی از نگرانی‌های رایج این است که هوش مصنوعی باعث حذف شغل‌ها شود.
نویسنده معتقد است، تجربه انقلاب‌های صنعتی گذشته نشان می‌دهد که فناوری، ماهیت مشاغل را تغییر می‌دهد، نه اینکه انسان را حذف کند.

هوش مصنوعی جای مهندسان، مدیران، تکنسین‌ها و اپراتورهای باتجربه را نمی‌گیرد، بلکه توانایی آن‌ها را افزایش می‌دهد.
در آینده، مزیت رقابتی متعلق به شرکت‌هایی خواهد بود که کارکنانشان بتوانند از هوش مصنوعی به‌درستی استفاده کنند.

پیاده‌سازی موفق هوش مصنوعی بدون زیرساخت مناسب امکان‌پذیر نیست. تحول دیجیتال، پیش‌نیاز هوش مصنوعی است و در ابتدا شرکت‌ها می بایست:

زیرساخت دیجیتال ایجاد کنند.
امنیت سایبری خودشان را تقویت کنند.
اهداف مشخص کسب‌وکار را تعریف کنند.
سامانه‌های اطلاعاتی یکپارچه داشته باشند.
داده‌های دقیق و قابل اعتماد جمع‌آوری کنند.

بدون این زیرساخت‌ها، استفاده از هوش مصنوعی فقط یک هزینه اضافی خواهد بود.

برخلاف تصور رایج، هوش مصنوعی فقط برای شرکت‌های بزرگ نیست. بنگاه‌های کوچک و متوسط نیز می‌توانند با سرمایه‌گذاری محدود از آن بهره ببرند و برای خود فرصت های بزرگ ایجاد کنند.

نمونه‌هایی از کاربردهای آن عبارت‌اند از:

نگهداری و تعمیرات پیش‌بینانه تجهیزات
پیش‌بینی فروش
مدیریت هوشمند موجودی انبار
تحلیل ریسک مالی
خودکارسازی خدمات مشتریان
بهینه‌سازی خرید
مدیریت اسناد
زمان‌بندی تولید
بهینه‌سازی مصرف انرژی

این فناوری با تحلیل مداوم شرایط تولید و عملکرد تجهیزات، مصرف انرژی را بدون کاهش تولید بهینه می‌کند.
از این منظر، هوش مصنوعی تنها یک فناوری دیجیتال نیست، بلکه ابزاری برای سیاست‌گذاری انرژی نیز محسوب می‌شود.

با توجه به کمبود برق، محدودیت گاز و افزایش هزینه‌های انرژی در ایران، هوش مصنوعی می‌تواند نقش مهمی در کاهش مصرف انرژی ایفا کند.

نویسنده تأکید می‌کند که توسعه هوش مصنوعی صنعتی تنها با تلاش شرکت‌ها امکان‌پذیر نیست و نیازمند همکاری دولت، صنعت، دانشگاه‌ها، شرکت‌های فناوری و نظام مالی کشور همراه با تدوین راهبرد ملی است.

اولویت‌های این راهبرد باید شامل موارد زیر باشد:

توسعه زیرساخت‌های دیجیتال
حکمرانی داده‌های صنعتی
حمایت از استارتاپ‌های هوش مصنوعی
آموزش و بازآموزی نیروی انسانی
همکاری دانشگاه و صنعت
مشوق‌های مالی برای نوآوری
استانداردهای امنیت سایبری
قوانین مسئولانه برای استفاده از هوش مصنوعی
رقابت جهانی آغاز شده است.

کشورهای پیشرو دریافته‌اند که مزیت رقابتی آینده دیگر بر پایه نیروی کار ارزان یا منابع طبیعی فراوان نخواهد بود، بلکه به توانایی تولید داده، استخراج دانش، خودکارسازی تصمیم‌گیری و نوآوری مستمر وابسته است.

به باور نویسنده، هوش مصنوعی به یکی از عوامل اصلی تولید در کنار سرمایه، نیروی کار و انرژی تبدیل شده است.
کشورهایی که امروز در این حوزه سرمایه‌گذاری کنند، رهبران صنعتی فردا خواهند بود و کشورهایی که تأخیر کنند، سال‌ها برای جبران فاصله فناوری تلاش خواهند کرد.

در پایان، مقاله نتیجه می‌گیرد که هوش مصنوعی صرفاً یک فناوری جدید نیست. بلکه شاید بزرگ‌ترین فرصت صنعت ایران برای جهشی اساسی در بهره‌وری، پایداری و رقابت‌پذیری جهانی از زمان شکل‌گیری صنعت مدرن باشد.

تصمیم‌هایی که امروز گرفته می‌شوند، تعیین خواهند کرد که ایران به یکی از بازیگران این تحول تبدیل شود یا تنها نظاره‌گر آن باقی بماند.